شافعى آن را مشتق نميداند و معتقد است كه قرآن مانند تورات و انجيل اسم خاص است . اما بنظريه اكثر دانشمندان ، ارجح آراء همانست كه گفته شد و قرآن مصدر باب « قرء » بمعنى خواندن است كه قرائت و پيروى دستورهاى آن سبب رستگارى در دنيا و آخرت مىباشد . 3 - فرقان : آيهء اول سورهء فرقان تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً ( بزرگوار است پروردگارى كه فرقان را بر بندهء خويش خاتم انبياء فرو فرستاد ، تا بيم رسان جهانيان باشد ) . فرقان مصدر و به معناى جدا كردن است و فرق ( بضم اول و سكون دوم ) نام تورات و قرآن نيز مىباشد و چون اين كتاب مقدّس آسمانى ، فارق و جدا كنندهء حق از باطل ، حلال از حرام ، صواب از خطاب ، مؤمن از كافر مىباشد و يا از مقام الوهيّت صادر و بر قلب خاتم انبياء نازل گرديده بدين سبب فرقان نام دارد . نور هر گوهر كزو تابان شدى * حق و باطل را از و فرقان شدى نور فرقان ، فرق كردى بهر ما * ذرّه ذرّه حق و باطل را جدا « مولوى رومى » 4 - نور : آيهء 174 سورهء نساء يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً ( اى مردم ، بحقيقت براى هدايت شما از جانب پروردگارتان صاحب برهان و حجتى چون پيغمبر اسلام آمده و نورى آشكار و تابان بشما نازل كرده‌ايم ) . همانطور كه اصل حيات و طراوت زندگى موجودات بستگى كامل بفروزندگى خورشيد دارد و روشنائى ، ذاتا آشكار كنندهء اشياء و موجودات است ، اين كتاب آسمانى نيز از جهت هدايت بمنزلهء نورى است كه تاريكيهاى جهل را ميزدايد و